די וועלט זאגט: מיטן עסן קומט די אפעטיט. זייער אמת. נאך אזא ריספאנס אויף מיין ערשטן ארטיקל בין איך שוין דא מיט נאך להנאתכם.

איך בין אזוי ווי שוין דערמאנט א אפטער טרעוולער און ס’קומט מיר אויס זיך צו טרעפן אין פארשידענע באטעמטע און אומבאטעמטע סיטואציע’ס צוגלייך. אבער צומאל איז דא א סיטואציע וואס ווי שלעכט עס זאל נאר זיין ברענגט דאס א שמייכל.

סאו! איך זיץ אין קאר און פרוביר זיך ארויסצוזעהן פון שטעטל ווי איך וואוין “קרית יואל” און איך בין שוין כמעט נאך די בויך פאלנדע עק פון בעיקערטאון שטעלט מיך אפ א איד היפש עלטער פון מיר מיט א בעקעשע און שיפע טאשן. איך פרעג דעם איד “ווי גייט איר?” און ער פאנגט זיך אן אריינצוזעצן אין קאר… איך ווער אביסל דערשראקן פון זיין געוואגטקייט, און איך פרוביר זיך אונטערצוהייבן אביסל מפני. הכבוד אבער מיין קאר איז צו נידריג. אלזא איך מאך זיכער ער זאל מיך הערן און איך קוק צו זיין אויער, (זיכער מאכן אז ער האט נישט דארט עפעס וואס שטערט פון די שמיעה) און איך פרעג מיט געמאכטע זעלבסזיכערקייט און אומ\נאטורליכע הויכע שטימע און א שמייכל וואס גייט נישט אראפ פון זיך אליינס: וואס האט איר געזאגט? וואו?…

דער איד גיט זיך א דריי אויס און קוקט אויף מיר ווי איינער וואס האט נארוואס באמערקט אז דא זיצט א דרייוער אויך און וויל זיך אנטשולדיגן פארן אריינקראכן: אה! וואס פרעגט איר?
איך: איך פרעג ווי איר גייט (איך מיין צו פרעגן ווי איר ווילט גיין? – אדער ווי איר פלאנט צו פארן? וויאזוי איר ווילט….)
שיינער איד: איך פאר קיין סקווירא (ווער זאגט?)
איך: איך פאר נישט קיין סקווירא איך פאר א אנדערע וועג עממממ …..
שיינער איד: ווי דען פארט איר (כאילו: ווער פארט נישט קיין סקווירא היינט?)
איך: קיין וויליאמסבורג. (דאס איז א שטאט נאך מאנהעטן. איר ווייסט ווי?)
שיינער איד: אה נישט קיין פראבלעם איר וועט מיך אראפלייגן אינטערוועגנס (ער מיינט צו זאגן “ער וויל” איך זאל אים אראפלייגן אינטערוועגנס”)
איך: (ווער שוין אויפגעברויזט – א זעלטנהייט ביי מיר)
שיינער איד: (ווערט שוין נערוועז – זעהט אויס נישט קיין זעלטנהייט)
איך: איך פאר נישט פארביי סקווירא, איך ווייס נישט ווי סקווירא פאלט אויס, און איך קען מיך נישט אויס אין קיין וועגן, אויסער דעם איז א נעפל, און איך האב נישט מיין GPS און איך יאג מיך געפערליך, און אויך דארף איך נאך איינעם אויפפיקן וכו’ וכו’ וכו’
שיינער איד: (זיצט שוין באקוועם, פארגעסט נישט סיט בעלט’ס טייט, און ער וויל שוין אריינלייגן א שטעקער אין אויער צו הערן א טעיפ וואס ער האט זיך צוגעגרייט.)
שיינער איד: (באמערקט אז איך רעד נאך, און דרייט זיך שווערליך ארום און פרעגט:) אז וואס?
איך: (נאכאמאל די אויבנדערמאנטע…. וכו’ וכו’ וכו’)
שיינער איד: פארוואס פארט איר נישט דורך סקווירא? יעדער פארט דורך דעם פאליסעיד’ס און דאס איז ממש נעבן סקווירא, איך וועל אייך ווייזן גענויע דירעקציע’ס און איך וועל אראפגיין ביים עקסיט און פון דארט און ווייטער קענט איר פארן אליינס, איר וועט נישט האבן קיין פראבלעם
איך: איר וועט אראפגיין ביים עקזיט?
שיינער איד: יא זיכער
איך: (קוקנדיג און באאבאכטענדיג זיין געוויכט און מאוומענט וואס מאכט מיר שווער גלייבן אין דעם פאקט) איר זענט זיכער?
שיינער איד: (קוקט אויף מיר און צוריק אויף זיין גוף און אזוי צוויי דריי מאל ווי איינער זאגט: וואס איז דא נישט צו גלייבן?) יא זעכער וכו’.

מען פארט: איך בין ברוגז אנגעצויגן, איך ווייס דאך אז איך בין דא אריין אין א בלאטע, אבער דאס איז שוין נישט דער פראבלעם , דער פראבלעם ווערט וויאזוי זעהט מען זיך ארויס פון די בלאטע. (איין מינוט! ער זאגט עפעס)

שיינער איד: ווער זענט איר?
איך: זאלץ וואסער?
שיינער איד: וועלכע וואסער?
איך: פון וומסבג
שיינער איד: די ביזט א קרוב מיט די וואסער פון סקווירא?
איך: איך מיין אז ניין, אבער איך קען נישט צוזאגן
(ביי די וועי: איך הייס נישט עכט אזוי, עס איז נאר א משל…)
שיינער איד: וואס הייסט די קענסט נישט דיינע קרובים? איך בין זיכער אז ווען איך פרעג אים ווען וואלט ער געוואוסט ווער די ביזט.
איך: קען זיין, איך קען זיי אבער נישט
שיינער איד: (מיט א ביטול שמייכל) א וועלט!

מ’פארט רואיג און איך פרוביר צו דערגיין ווי מען נעמט דעם פאליסעיד’ס (איך בין נישט דער בעסטער דרייווער קיינמאל געווען און לכאורה קיינמאל זיין, איך בין מער אויפן באס אין בעק – איר געדענקט נאך?-)

לאמיך אייך נישט האלטן געשפאנט: נאכן ווערן אויסגעפארשט פאר א האלבע שעה, זענען מיר אנגעקומען קיין ניי סקווירא, און “יא איר האט גוט געוואוסט” איך האב אים געדארפט אריינטראגן אין די געדרייטע געסלעך פון ניי סקווירא ווייל ביים עקסיט האט ער זיך דערמאנט פון זיינע הינעראויגן וואס האבן אויפגעעקטעד פונקט יעצט, און אויך אז ער האט נישט קיין שירעם און וואס טוט מען אויב עס נעמט זיך רעגענען? און ווי אויך האט ער געהאט א אמת’ע אידישע טענה: “ווי טוט מען אזוינס צו א איד מ’לייגט אים אראפ אינמיטן וועג ווי א גוי?

איך: איך האב דאך אייך געזאגט אז איך קען נישט די וועגן און איך וויל נישט פארן אין קיין פלעצער ווי איך בין נישט באקאנט?
שיינער איד: מאכסט דיך נאריש? די זכות וועט דיר ביישטיין!
איך: (איבערלאזן אים אין קאר האב איך בשו”א נישט געקענט, איך דארף די ספעיס) אקעי
שיינער איד: (ארויסגייענדיג פון קאר) איר האט א גרויסע מצוה געהאט ווי שווערער די מצוה קומט אן אלס מער שכר וכו’ וכו’ וכו’
איך: ענטשולדיגט מיר אבער איר האט אויך א זכות היינט!
שיינער איד: (מיט גרויסע קעלבערנע אויגן – נישט געוואוסט ער האט אזוינע גרויסע) דהיינו?
איך: איר האט א זכות אין א איד וואס גיבט מער נישט קיין היטשעס, דער זכות זאל אייך ביישטיין!!

טייערער שיינער איד אויב ליינט איר דעם ארטיקל אזוי ווי אסאך שיינע אידן טוען, (ניטשט קיין פעלער איך בין אויך!) ביטע גיבט נישט ארויס מיין נאמען, איך וויל מיך נישט פארשעמען אז איך גיב נישט קיין היטשעס מיינע גוטע פריינט און משפחה מיטגלידער מיינען אז איך גיב יא!

יישר כח!

נ.ב. איך בין אים מוחל מיטן גאנצן הארץ עס איז נישט זיין פעלער! ער איז לכאורה געבוירן געווארן אין אזא שטוב…

Follow me on Twitter to get latest articles @zaltzvaser

Advertisements

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s