דער דרייט זיך ארום אין ביהמ”ד און ווי א קוימען פון פארע בלאזט ער אויפברויז, קיינער האט נאך היינט מיט אים קיין ווארט נישט פארטוישט, אבער בליקן, דאס האט ער שוין פארטוישט מיט א האלבן שוהל אידן, דעם בליק וואס פארנעמט דעם אפעטיט פון גיין איין טריט נענטער צו א שמועס, אט די בליקן טיילט ער היינט אין גרויסן, און דער רוב ציבור פארשטייט דעם ווינק און פרובירן אוועק צו שטיין פון דעם סכנה’דיגן מצב.

עס זענען יא דא אזוינע וואס פארשטייען נישט דעם בליק, זיי גייען ווייטער נאך געלט, און זיי קימערן זיך בכלל נישט צו אונזער בעל בית’ל איז אנגעצויגן פאר א סיבה אדער סתם אזוי ווייל ער האט צו שנעל געטוישט די וועטער פון אונטער די דאכענע צום פרייען גאס, אבער זיי גייען ווייטער נאך געלט כאילו לא ידעו.

אונזער בעל דבר האט טענות פארשטייט זיך, און אסאך פון זיינע טענות זענען בארעכטיגטע, אבער די היינטיגע נערוועזיטעט איז פשוט א רוטין, ער קען נישט באהאנדלען אזויפיל אויפריכטיגע דרוק, ער איז א פארנומענער מענטש, ער האט אסאך אויפן קאפ, איר זעהט אביסל אויסגעפליקטע האר און א שמוציג הוטל, דאס איז אלעס נאר למראית עין, באמת אין דעם קאפ ווערט געפירט א וועלט.

ער האט א שטוב מיט קינדערלעך וואס אויב ער ברענגט נישט אהיים אפאר גראשן וועלן זיי נעבעך אויסגיין פאר הונגער. ער האט א בעה”ב אין דער ארבייט וואס האט אויך א שטוב מיט קינדערלעך וואס ער דארף אהיים ברענגען אביסל מער ווי די פאר גראשן אז זיי זאלן קענען געהעריג דורכלעבן דעם טאג.

ער דאוונט ביי אונז אין שוהל’עכל וואס איר שמש’ל האט אויך א שטוב מיט קינדערלעך וואס ווארטן אויף אפאר גראשן צו קענען א ברכה מאכן אויף א פריש ווייס ברייטל. און דער מקוה איד, ער דארף אויך אהיים טראגן אפאר גראשן צו דערקוויקן די בני בית מיט דאס ביסעלע וואס מ’ערלויבט זיך.

און אלעס פאלט אויף זיין פלייצע, ער וואלט געווען נאיוו און צוריקגעשטאנען אויב וואלט ער נישט געווען אנגעצויגן, עכ”פ איינמאל אדער צוויי מאל א וואך אומווייניגסטנס.

מה יאמרו הבריות? וואס וועט מען זאגן ווען מ’וועט זעהן אז א איד מיט אזוינע ברייטע פלייצעס און אזויפיל שטובער מיט קינדער וואס אלע ווארטן נאר אויף אים אז ער זאל געבן די פאר גראשן צו לייזן, קומט אריין אין ביהמ”ד און האט נישט אין בערזל קיין קאפיקע אייגנס, וויאזוי דרייט ער זיך ארום רואיג ווען די גאנצע וועלט דרייט זיך ווי א שלשלת ארום זיין קעפעלע?

דעריבער אין א איבערגעטראכטן מינוט איז אנגענומען געווארן איינשטימיג אז צוויי מאל א וואך איז דאס ווייניגסטע וואס ווייניגער פון דעם צו זיין אנגעצויגן איז פשוט נישט פינאנציעל אויסגעהאלטן, און איז ווייט פון מענטשליך.

עס איז געווען דער איינער טאג וואס האט אביסל געטוישט דעם סקעדזשול פון אנגעצויגנקייט, ווען איין טאג ווי להכעיס האט זיך דער טאג אנגעהויבן אויפן רעכטן פוס, און נישט סתם אזוי א טאג, עס איז געווען אין די סאמע אנגעצויגנסטע טאג “מאנטאג”, דער טאג וואס ליגט אויפן קאלענדער אלס א קלארער זמן פאר אנגעצויגנקייט, און דא שטייט זיך עס אויף א געוויסן מאנטאג און אלעס לייכט, אלעס לאכט, אלעס שמייכלט, די וועלט איז אויף זיין זייט היינט.

ער פרובירט אנצושטרענגען די גלידער, זעהן צו ער איז אפשר געלעמט ח”ו, אדער איז גאר היינט ערב שבת, און ער איז זיך טועה גאר?, וואס גייט דא פאר? אלעס זעהט אויס אזוי גלאטיג. אין בערזל ליגט די זעלבע אפגעריבענע קאפיקע, די קינדערלעך דארפן נאך אלס עסן, דער שמש, דער בעה”ב, קיינער איז נישט אומגעקומען איבער נאכט, און טראץ די אלע שוועריגקייטן שפירט ער עפעס א לייכטקייט אין די גלידער.

אומווילדיג דרייט ער זיך ארום אין ביהמ”ד גרייט פאר אלעם, ער ווארפט בליקן, אנדערע סארט בליקן, ער ווארט אויף א געלעגנהייט צו כאפן א זאפטיגן שמועס מיט איימיצן, ווי נישט איז דער עולם פארפאניקט, מ’שטייט ווייט פון אים, אבער ער ברויך היינט א גוטן שמועס ווי לופט צום לעבן, ער גרוסט די ארומיגע הילכיג און שמייכלדיג, דאס אויפגעבויטע חומה בצורה פון פארע און אומעט צערינט און צעגייט ווי עס וואלט קיינמאל נישט עקזיסטירט.

ר’ אידל, וואס האט פאסירט מיט אייך? וואס גייט פאר מיט אייער געוויסן? ווי לאזט מען א וועלט אויף הפקר און מ’דרייט זיך מיט א שמייכל? עס פאסט גאר נישט פאר אזא רעכטדענקענדער מענטש ווי אייך….

קיינער גייט אים דאס נישט זאגן, ווייל די ארומיגע טראגן דאך די זעלבע דאגות, זיי האבן אויך קינדער אין שטוב, זיי האבן אויך בעלי בתים, און זיי דאווענען אויך אין זעלבן ביהמ”ד, אבער זיי טראגן דורך דעם דרוק אן קיין עקסטערע קנייטשן אויפן שטערן.

ער קוקט זיך ארום און אין א רואיגע מינוט באמערקט ער א אינטערסאנטע אנעקדאט, די אלע אידן ארום אים טראגן די זעלבע פעקעלע דאגות, און זיי שמייכלען יא, זיי גריסן יא, זיי זענען ביי זיך געהעריג, און די קינדערלעך גייען נישט אויס פאר הונגער.

אפשר איז צייט צו טוישן דעם סקעדזשול…

Advertisements

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s